{“title”: “Yargıtay, ‘Yoruldum’ Dediği İçin İstifa Saydı”, “content”: “
İş hayatında zaman zaman çalışanlar, iş yerlerindeki stres ve tedirginliklerini ifade etmek amacıyla sözlü veya yazılı iletişim yollarını kullanmaktadır. Ancak, bazı durumlarda bu tür ifadelerin işten ayrılma iradesi olarak kabul edilip edilmemesi hukuki açıdan önemli bir tartışma konusu haline gelmektedir. Son olarak, Yargıtay tarafından verilen karar, işçilerin yaşadığı manevi yıpranmayı ve korku içerisinde olduğunu dile getirdiği mesajların, fesih iradesi olarak algılanabileceğini göstermektedir.
Bu olayda, yaklaşık üç yıl boyunca faaliyet gösteren bir şirkette yönetici konumunda olan işçi, patronuna gönderdiği e-postada, son bir yılda karşılaştığı mobbing ve prim düşürme uygulamaları nedeniyle ciddi anlamda duygusal olarak zorlandığını belirtti. İşçi, mesajında manen yıprandığını ve yorgun olduğunu ifade ederek, durumu resmi bir dille anlatmak yerine, psikolojik açıdan yaşadığı sıkıntıları dile getirmişti. İşveren ise, bu e-postayı işçinin istifa iradesi olarak kabul ederek, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerini reddetti ve işten çıkarma işlemini bu çerçevede gerçekleştirdi.
Yerel mahkeme ise, işçinin bu ifadeleri istifa amacıyla göndermediği, sadece duygusal ve psikolojik sıkıntılarını aktardığını belirtilerek, işçinin taleplerini haklı buldu ve tazminat ödenmesine karar verdi. Fakat, bu karar işveren tarafından temyiz edilince, dosya Yargıtay’a taşındı. Yargıtay, yaptığı incelemede, çalışanların gönderdiği mesaj ve e-postalardaki ifadelerin, iş sözleşmesinin feshi iradesi olarak kabul edilmesi gerektiğine hükmetti. Böylece, işçinin fesih iradesinin bulunduğu kabul edilerek, kıdem ve ihbar tazminatı talepleri reddedildi. Bu kararla birlikte, iş sözleşmesini feshedecek iradenin, sadece duygusal veya manevi bir yıkım bildirimine dayanıp dayanamayacağı konusu yeniden güncel hale geldi, hukuk otoriteleri arasında tartışma ortamı oluştu.”}
